Het eiland onder de zee is het verhaal van Zarité, een Caribische vrouw in de achttiende eeuw, die op haar negende als slavin wordt verkocht aan de Fransman Toulouse Valmorain, de eigenaar van een van de grootste suikerplantages op Haïti. Ze werkt voor zijn zenuwzieke echtgenote, verzorgt zijn zoontje en wordt zijn concubine. Algauw verwekt Valmorain een kind bij haar.

Als de slaven in opstand komen tegen hun onderdrukkers, vlucht Zarité met haar gezin naar het levendige Havana, om zich vervolgens in het opbloeiende New Orleans te vestigen. Daar zal Zarité de liefde vinden en de weg vrijmaken voor het geluk waarnaar ze zo lang heeft verlangd. ‘Mensen zijn complex en gecompliceerd, ze geven zelden alle aspecten van hun persoonlijkheid prijs.

In verhalen moeten de personages ook op die manier in elkaar zitten. Ik laat hen in mijn boeken hun eigen leven leiden. Vaak heb ik het gevoel dat ik ze niet onder controle heb. Het verhaal gaat dan in een onverwachte richting en het is mijn taak om dat op te schrijven, niet om het terug te dwingen in de ideeën die ik van tevoren had.’ – Isabel Allende

Het eiland onder de zee is het verhaal van Zarité, een Caribische vrouw in de achttiende eeuw, die op haar negende als slavin wordt verkocht aan de Fransman Toulouse Valmorain, de eigenaar van een van de grootste suikerplantages op Haïti. Ze werkt voor zijn zenuwzieke echtgenote, verzorgt zijn zoontje en wordt zijn concubine. Algauw verwekt Valmorain een kind bij haar.

Als de slaven in opstand komen tegen hun onderdrukkers, vlucht Zarité met haar gezin naar het levendige Havana, om zich vervolgens in het opbloeiende New Orleans te vestigen. Daar zal Zarité de liefde vinden en de weg vrijmaken voor het geluk waarnaar ze zo lang heeft verlangd. ‘Mensen zijn complex en gecompliceerd, ze geven zelden alle aspecten van hun persoonlijkheid prijs.

In verhalen moeten de personages ook op die manier in elkaar zitten. Ik laat hen in mijn boeken hun eigen leven leiden. Vaak heb ik het gevoel dat ik ze niet onder controle heb. Het verhaal gaat dan in een onverwachte richting en het is mijn taak om dat op te schrijven, niet om het terug te dwingen in de ideeën die ik van tevoren had.’ – Isabel Allende